ฟุกุโอกะ...ซักที
posted on 30 Nov 2011 18:55 by doo-dee-dee
เซิจนั่นนี่ไปเรื่อยเปื่อย เห็นกระทู้ บล็อก อะไรมากมาย
ที่ชาวบ้านเค้าไปเที่ยวญี่ปุ่นแล้วกลับมารีวิว
อ่านแล้วก็เกิดจะมีแรงเฮือกๆๆๆ ให้เขียนอะไรกับเค้าบ้าง
อย่างน้อยก็เป็นการเล่าสู่กันฟัง สำหรับคนที่สนใจใน “ฟุกุโอกะ” เนอะ
เนื่องจากดวงดียังไงไม่ทราบ เลยได้มีโอกาสมาแลกเปลี่ยนที่ญี่ปุ่นหนึ่งปี
เมืองที่เลือกมาก็คือ “ฟุกุโอกะ”
เมืองที่ “เคย” ได้ชื่อว่าเป็นเมืองน่าอยู่อันดับหนึ่งในเอเชีย
แต่!!! ผลสำรวจระดับความสุขของคนแต่ละจังหวัดปีนี้
ฟุกุโอกะได้ที่ 34 ล่ะ...ต่ำเชียว
พิกันคร่าวๆ ของจังหวัดฟุกุโอกะ ก็คือ
ตั้งอยู่บนเกาะคิวชู (อารมณ์ว่าเมืองเจริญๆทางใต้ๆ)
เปรียบเทียบกับบ้านเราก็น่าจะประมาณหาดใหญ่อะไรแบบนี้มั้งนะ
ก่อนจะพาลคิดไปว่าที่นี่เป็นบ้านนอกคอกนา
เดินไปไหนเจอแต่ทุ่งหญ้า วัวร้องมอๆรึเปล่า (เราเคยคิดแบบนี้จริงๆ)
ต้องขอแอบบอกว่า ฟุกุโอกะเป็นเมืองใหญ่
ถ้าคันโตมีโตเกียว คันไซมีโอซากา คิวชูก็มีฟุกุโอกะอะไรแบบนั้นเลยล่ะ
พอจะนึกภาพคร่าวๆกันออกรึยัง?
ถ้านับจากวันที่มาเหยียบที่นี่ วันนี้ก็เกือบจะครบสองเดือนแล้ว
จะให้นั่งระลึกชาติความรู้สึกก้าวแรกที่มาถึงก็คงต้องบอกว่า
มารอบนี้ไม่ได้กลิ่นญี่ปุ่น ซึ่งถือว่าแปลกประหลาดมาก
มารอบที่แล้วได้กลิ่นจริงๆนะ มันคือกลิ่นอะไรไม่รู้ ระบุไม่ได้
แถมไม่ค่อยรู้สึกตื่นเต้ล ว่าถึงญี่ปุ่นแล้ว เย้ๆ เมืองนอกๆ อะไรแบบนี้
ดันรู้สึกเหมือนยังอยู่แถวลาดกระบัง
แถมพอเข้าหอก็ยิ่งได้ความรู้สึกว่า นี่เมืองไทยแน่ๆ เราถูกหลอก
เค้าพาเรามาหอเอเชียนเกมส์ ม.ธรรมศาสตร์รังสิตนี่!!!
ช่วงแรกๆก็คงเหมือนคนส่วนใหญ่ที่ต้องซื้อของเข้าห้อง
ทำบัตรนั่นที่มากมายวุ่นวาย ปวดขมอง ปวดกระเป๋าตังค์
แถมเราที่ชินกับการนั่งรถเมล์ ต้องมาปั่นจักรยานครึ่งชั่วโมงเพื่อจะไปถึงมหาลัย
ก็ต้องปรับใจ ปรับสังขาร ได้แต่ท่องเข้าไว้ว่า “มันดีต่อสุขภาพๆๆๆ”
ที่ประทับใจมากๆคือที่นี่พอไฟสำหรับข้ามถนนเปลี่ยนเป็นสีเขียว เป็นสัญญาณให้ข้ามได้
ไม่ใช่แค่ชลอนะ แต่ทั้งรถมอเตอร์ไซค์ รถยนต์ รถเมล์จอดให้แบบนิ่งๆสนิทๆ
ให้ทั้งคนเดินข้ามถนนและมนุษย์จักรยานแบบเราปั่นข้ามได้แบบสบายใจ
มาถึงวันแรกตกใจมาก เพราะหัวพี่รถเมล์เลี้ยวหักเลี้ยวมาแล้วจ้า
เราก็ได้แต่หยุดตามสัญชาติญาณที่ชินกับความบู๊ ดุเดือดของพี่รถเมล์ไทย
ที่ไหนได้รถเมล์ที่นี่เค้าสุภาพอ่อนน้อม
หยุดให้เราทั้งๆที่มันขวางถนนเว่อๆ ประทับใจๆ
นอกจากนี้เวลาจะลงรถเมล์เค้าก็จะมีเสียงประกาศว่า
ขอให้รอให้รถเมล์หยุดก่อนนะ แล้วค่อยลุกออกจากที่นั่ง
คนแก่ไม่ต้องกลัวจะล้มเอาหน้าไปถูพื้นเพราะรถเมล์ออกตัวกระชาก
เพราะพอถึงป้ายเค้าก็จอดรถ และดับเครื่อง!!!
ดับจริงๆค่ะ ดับๆติดๆมันทุกป้ายแบบนี้แหละ
เค้าว่าเป็นนโยบาย ลดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์
พอคนลงครบ เช็คว่าทุกคนพร้อม
เค้าก็จะประกาศว่าจะออกรถแล้วนะ แล้วค่อยออกรถ
แถมนอกจากดับเครื่องตามป้ายแล้ว
ติดไฟแดงก็ดับเครื่องค่ะ แอร์เออ ฮีตเตอร์อะไรไม่ต้องคิด
ดับไปตามเครื่องนั่นแหละค่ะ สนุกดีจริงๆ นั่งรถเมล์ญี่ปุ่น
ปล.แปะรูปฮากาตะราเม็งล่อไว้ก่อน เดี่ยวคราวหน้ามาเล่าให้ฟังต่อค่ะ